Jednym z produktów spalania gazu w kotłach jest woda. Występuje ona w spalinach w postaci pary o bardzo wysokiej temperaturze, dochodzącej nawet do 200°C. W tradycyjnym kotle z otwartą komorą spalania, para wodna ulatując swobodnie przez komin zabiera ze sobą zawarte w sobie ciepło. W kotle kondensacyjnym dzięki zamkniętej komorze spalania oraz dodatkowemu wymiennikowi ciepła, spaliny są schładzane do temperatury około 50oC. W wyniku schłodzenia para wodna ulega skropleniu (kondensacji), oddając przy tym ciepło wodzie grzejnej. Dzięki temu “dodatkowemu” ciepłu, sprawność kotłów kondensacyjnych przekracza 100%, dochodząc przy sprzyjających warunkach do wartości 108%. Stopień wykorzystania wysokiej sprawności kotłów kondensacyjnych zależy w dużej mierze od temperatury wody powracającej w instalacji grzewczej. Im jest ona niższa, tym lepsze chłodzenie spalin, a co za tym idzie, więcej odzyskanego ciepła i wyższa sprawność. Przekroczenie wartości 100% jest możliwe, gdyż norma określająca sprawność kotłów została określona dla kotłów tradycyjnych (z otwartą komorą spalania). Pojawienie się kotłów kondensacyjnych odzyskujących ciepło ze spalin przesunęło teoretyczną granicę sprawności. Jednak ze względu na przyzwyczajenie do starej normy oraz z myślą o producentach tradycyjnych kotłów, którzy z dnia na dzień musieliby obniżyć w katalogach sprawność swoich urządzeń o około 10%, pozostawiono stare założenia przy określaniu sprawności.

Źródło: Projekty, Dom i Wnętrza