| Wentylacja, a zużycie energii |
|
Dla większości osób termomodernizacja budynków jest postrzegana jako działanie rutynowe, które oznacza poprawę izolacji cieplnej przegród oraz szczelności mieszkania. Należy jednak pamiętać, że jeśli nie została przedtem wykonana całościowa analiza funkcjonalna lokalu jest to zarazem przedsięwzięcie ryzykowne. Głęboka ingerencja w równowagę wilgotnościowo-termiczną budynku może prowadzić od serii mniejszych lub większych zaburzeń, aż do całkowitej niemożności zamieszkiwania w odnowionym mieszkaniu, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z założonym celem. Zastosowanie odpowiedniego systemu wentylacji, opracowanego jako rozwiązanie uzupełniające a nie element gry ekonomicznej, umożliwia odzyskanie przez mieszkanie zadowalającej równowagi wilgotności i temperatury i utrzymywanie jej według zadanych charakterystyk. Jedną z konsekwencji wentylowania pomieszczeń jest zwiększenie zużycia energii. Aspekt ten, tak samo jak zróżnicowane potrzeby wymiany powietrza i ich zmiany w czasie, powinny być bezwzględnie brane pod uwagę w całkowitym bilansie energetycznym. Obecnie istnieją możliwości relatywnie prostej modernizacji istniejących systemów wentylacji, spełniające zarówno wymagania racjonalnego użytkowania energii jak i dostosowania się do zmiennych potrzeb. Warto sobie uzmysłowić, że jeżeli przez mieszkanie przepływa stale ok. 100 m3/h powietrza, to w ciągu roku daje to ok. 1000 ton. Jest to ogromna ilość zdolna wprowadzić do mieszkania znaczące ilości pyłów oraz innych zanieczyszczeń powietrza. Bardzo ważny jest także aspekt energetyczny. W stosowanej w Polsce procedurze obliczania całosezonowego zapotrzebowania na ciepło przyjmuje się, że na podgrzanie strumienia 1 m3/h powietrza potrzeba 38 kWh w ciągu całego sezonu grzewczego. Przy 120 m3/h (typowa wartość projektowa dla niewielkiego mieszkania) potrzeba będzie 4560 kWh energii na wymianę powietrza. Przy 4 mln mieszkań daje to zużycie 18,4 mld kWh rocznie lub oznacza dostarczenie od września do maja średniej mocy równej 3150 MW. W budynkach ocieplonych udział wentylacji w ogólnym zużyciu energii przekracza zwykle 50%. Aby uniknąć problemów z zawilgoceniem mieszkań i jednocześnie ograniczyć tak wysokie zużycie energii na cele wentylacji można postąpić w dwojaki sposób:  utrzymywać przepływ powietrza na stałym poziomie i odzyskiwać ciepło z użytego powietrza za pomocą wymiennika; dostosować przepływ powietrza do chwilowych potrzeb, wykorzystując do tego celu czujniki badające potrzeby w każdym pomieszczeniu. W pierwszym przypadku trzeba stosować wentylację mechaniczną (z użyciem wentylatorów), w drugim można stosować wentylację naturalną lub mechaniczną. Źródło: Aereco Wentylacja Sp. z o.o. |
