Od kwietnia 1998 roku obowiązują zmienione warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki. Między innymi zaostrzono wymagania dotyczące izolacyjności cieplnej ścian budynków. Zwiększono wymagania w stosunku do ścian zewnętrznych. Dla ścian o budowie warstwowej, z izolacją cieplną z materiałów takich jak np. wełna skalna lub wełna szklana - obniżono maksymalną wartość współczynnika przenikania ciepła do 0,30 (W/mkwK). Analiza, jaką przeprowadziły instytucje badawcze na przykładzie około 200 budynków wielorodzinnych wybudowanych w latach 1952-1992, upoważnia do stwierdzenia, że docieplenie ścian zewnętrznych, które spowoduje obniżenie wartości współczynnika przenikania ciepła nawet do poziomu 0,30 - 0,25 W/(m 2 K), może dać realne obniżenie zużycia energii nawet o 24%. Większe oszczędności można osiągnąć tylko w przypadku szerszego, niż tylko docieplenie ścian zewnętrznych, zakresu termomodernizacji.

 

Docieplenia ścian zewnętrznych można wykonać różnymi metodami. Najczęściej stosowane metody to:

 

Metoda ta jest obecnie najchętniej stosowaną technologią ocieplania ścian zewnętrznych. Decydują o tym przede wszystkim - prostota wykonywanych robót, konkurencyjny w porównaniu z pozostałymi metodami koszt i duża trwałość, sprawdzona przez wiele lat stosowania.

 

Metoda lekka mokra znajduje zastosowanie przy ocieplaniu ścian murowanych z cegły, pustaków ceramicznych lub betonowych, betonu komórkowego oraz przy ocieplaniu ścian betonowych prefabrykowanych lub monolitycznych. Ich powierzchnia może być pokryta tynkiem lub nie wykończona. Etapy prac dociepleniowych metodą lekką mokrą polegają – w skrócie – na przyklejeniu (lub przyklejeniu i zamocowaniu kołkami) płyt materiału izolacyjnego do zewnętrznej powierzchni ściany, pokryciu materiału izolacyjnego cienką warstwą zaprawy zbrojonej siatką, a na koniec nałożeniu wyprawy tynkarskiej. W metodzie lekkiej mokrej jako materiał izolacyjny stosowane są płyty ze styropianu (tzw. nierozprzestrzeniającego ognia) lub twardej wełny mineralnej. Docieplenie z zastosowaniem płyt z wełny mineralnej, najczęściej stosowane jest w przypadkach, gdy izolacja cieplna dodatkowo spełniała funkcję izolacji akustycznej, lub gdy ocieplany budynek ma wysokość powyżej 25 metrów.

 

Metoda ta nie jest zbyt skomplikowane; dlatego też inwestorzy często decydują się na samodzielne wykonanie wszystkich prac. 

Metoda lekka sucha polega na obłożeniu ścian domu warstwą izolacji termicznej. Można ją stosować do ocieplania budynków zarówno starych, jak i nowo budowanych. W obu przypadkach grubość izolacji termicznej wynosi zwykle 10-15 cm. Rozwiązanie to szczególnie chętnie wykorzystywane jest przy termomodernizacji budynków starych. Dzieje się tak dlatego, że technologia ta nie jest zbyt skomplikowana i w wielu przypadkach inwestorzy decydują się samodzielnie wykonać wszystkie prace. Nie mniej ważne jest i to, że metoda ta jest "czysta". Jej zastosowanie nie powoduje żadnych szkód w ogrodzie (co jest bardzo prawdopodobne przy stosowaniu metody lekkiej mokrej). Dłuższy czas realizacji przedsięwzięcia nie jest w tym przypadku wadą. Dla wielu osób możliwość przerywania robót w dowolnym momencie jest wręcz zaletą, bo pozwala na prowadzenie prac wtedy, kiedy jest na to czas, na przykład tylko w weekendy albo w zimie.