Azbest znany jest ludzkości od kilku tysięcy lat. Nazwa ta wywodzi się z języka greckiego i oznacza "niewygasający". Starożytni Grecy stosowali go bowiem do wyrobu knotów w lampach oliwnych. Jego szerokie stosowanie rozpoczęło się w wyniku rewolucji przemysłowej w ostatnich 100 latach. Azbest stosowano w wyrobach budowlanych powszechnego użycia: eternit, czyli płyty faliste azbestowo-cementowe o zawartości 10-13% azbestu do pokryć dachowych, płyty prasowane - płaskie i faliste elewacyjne o zbliżonej zawartości azbestu (KARO, Acekol, Kolorys), płytki podłogowe, materiały izolacyjne i ognioodporne. Na terenie naszego kraju znajduje się 15,5 mln ton wyrobów zawierających azbest, w tym głównie w płytach azbestowo-cementowych (elewacje budynków i dachy) Chorobotwórcze działanie azbestu na nasze zdrowie jest wynikiem wdychania włókien azbestowych zawieszonych w powietrzu. Istotną rolę możliwości zachorowania na tę chorobę ma palenie tytoniu (ryzyko zwiększone 10-krotnie). Dla uniknięcia groźby chorób, organizm nie powinien być eksponowany na powietrze "znacznie" zanieczyszczone tymi pyłami. Są one nieusuwalne z organizmu, głęboko penetrują aparat oddechowy i mogą powodować trwałe w nim szkody, w tym: zwłóknienie płuc - azbestozę, choroby nowotworowe jak rak oskrzela i międzybłoniak. Należy jednak podkreślić, że choroby te występują głównie u osób, które mają lub miały do czynienia z azbestem „zawodowo" (zakłady pracy gdzie wytwarzano wyroby azbestowe); nie stwierdzono tej choroby u osób, które np. mieszkają w budynku gdzie elewacja została wykonana z płyt zawierających azbest. Jednocześnie nie znaczy to, że problem azbestu „sam się rozwiąże"; prędzej czy później zmuszeni będziemy do usunięcia azbestu z naszego otoczenia... uważamy, że lepiej „prędzej".